Ogłoszenia

OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE W SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ ŁASKAWEJ

20 NIEDZIELA ZWYKŁA
19 sierpnia 2018 r.

  1. W dniu dzisiejszym, przed kościołem, o. Łukasz Kwiatkowski, prowadzi zbiórkę na misje w Papui Nowej Gwinei, gdzie pracuje od ponad 7 lat.
  2. Stowarzyszenie „Integracja” oraz Rada Osiedla Bogucice serdecznie zapraszają na Trzeci Rodzinny Piknik w Bogucicach, który odbędzie się w sobotę, 25 sierpnia o godz. 16.00 przy świetlicy środowiskowej w Bogucicach, ul. Reformacka 76. Szczegóły tego wydarzenia zamieszczone są w gablocie przed kościołem.
  3. Zachęcamy do oddania głosu na projekt obywatelski, mający na celu wsparcie adaptacji pomieszczeń w Świetlicy Środowiskowej w Bogucicach, na gabinety rehabilitacyjne. Szczegóły znajdują się w gablocie przed kościołem.
  4. W tym tygodniu patronują nam:
    - w poniedziałek, św. Bernard, opat i Doktor Kościoła;
    - we wtorek, święty Pius X – papież; który odrodził życie eucharystyczne i liturgię w Kościele;
    - w środę, 22 sierpnia, nasze myśli i uczucia kierujemy ku Najświętszej Maryi Pannie, którą w tym dniu będziemy wspominać jako Królową. Maryję obrał na Królową naszego narodu król Jan Kazimierz, gdy w 1656 roku złożył śluby w katedrze lwowskiej. Maryi Królowej polećmy naszą Ojczyznę i nasze rodziny;
    - w piątek, 24 sierpnia, w liturgii przypada święto św. Bartłomieja, Apostoła. Tradycja głosi, że zaniósł on Ewangelię aż do Indii, gdzie poniósł śmierć męczeńską;
    - w sobotę, 25 sierpnia, przypada wspomnienie świętego Ludwika IX, króla, patrona Franciszkańskiego Zakonu Świeckich.

    Wszystkim Solenizantom i Jubilatom, którzy w tym tygodniu obchodzą swoje imieniny, urodziny oraz inne ważne rocznice – składamy z serca płynące życzenia pokoju i dobra, opieki Matki Bożej Łaskawej oraz obfitości wszelkich łask Bożych. Matce Bożej polecajmy również korzystających z urlopów i wakacji, a także tych, dla których jest to czas ciężkiej pracy. Prośmy też o sprzyjającą plonom pogodę, a w szczególny sposób módlmy się także o trzeźwość w naszym narodzie i pokój na świecie.



Historia

Druga połowa XVI i początek XVII wieku zaznaczyły się w Wieliczce upadkiem ekonomicznym, a także religijnym i moralnym. Aby temu zapobiec, w 1623 roku radni miasta i zarząd salin wnieśli prośbę do nowo uformowanej grupy zreformowanych Franciszkanów, by osiedlili się w Wieliczce.

Fundację w Wieliczce przyjęto w 1623 r. Znaczne sumy na budowę kościoła przeznaczył król Zygmunt III z dochodów miejscowej kopalni soli. W r. 1626 sufragan krakowski bp Mikołaj Lipnicki dopełnił konsekracji świątyni. W latach 1650-55 z funduszów żupnika wielickiego Sebastiana Koszuckiego stanął murowany klasztor. Kościół w Wieliczce był pierwszą murowana świątynią reformacką w Polsce i niewątpliwie jako wzorcowy wpłynął na nowo powstające kościoły, szczególnie w prowincji małopolskiej. Dnia 2 kwietnia 1718 r. spłonęły budynki klasztorne i kościół. Z ofiar różnych dobrodziejów oraz z jałmużn zebranych w pozostałych kościołach reformackich już w 1721r. Odbudowano je na nowo. Konsekracji świątyni dokonał 28 sierpnia 1721 r. biskup kijowski Jan Tarło. Wyposażenie wnętrza pochodzi z pol. XVIII w. i jest w większości dziełem zespołu braci zakonnych, stolarzy i snycerzy.

W 1878 roku próbowano utworzyć przy klasztorze parafię, ale ostatecznie do tego nie doszło. Od 1899 roku, na skutek połączenia prowincji Bernardynów i Reformatów, klasztor w Wieliczce przez 12 lat należał do nowej prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP. W związku z tym nowicjat dla kandydatów do kapłaństwa przeniesiono do klasztoru w Leżajsku, a na miejscu pozostał nowicjat tylko dla braci. Pierwsza wojna światowa przyniosła klasztorowi duże straty. W 1915 roku do miasta wkroczyły wojska rosyjskie, które zajęły niemal cały klasztor, czyniąc z niego punkt zaopatrzeniowy dla wojska. W czasie walk spadło na klasztor kilka pocisków armatnich, które poważnie uszkodziły dachy. Jeden z pocisków wpadł do kaplicy Pana Jezusa Miłosiernego, zabijając dwie osoby i jedną raniąc. W czasie walk okoliczna ludność tłumnie chroniła się zarówno w kościele, jak i w klasztorze. W opiece nad ofiarami wojny szczególnie odznaczyli się: ojciec gwardian Walenty Starmach i Sługa Boży Alojzy Kosiba. Po odstąpieniu Rosjan klasztor zajęła znowu armia austriacka, która zarekwirowała cały inwentarz i żywność, a w klasztorze umieściła generalną pralnię dla , stacjonującego wojska. Po wojnie, już w odrodzonej ojczyźnie, życie w klasztorze było coraz bardziej ustabilizowane. Ponieważ brakowało miejsca w dotychczasowym nowicjacie, w latach 1927-1928 do strony zachodniej gmachu klasztornego dobudowano nowy dwupiętrowy budynek. W 1928 r. pokryto kościół polichromią według projektu Jana Bukowskiego, a także pomalowano ołtarze. W 1934 roku, przeniesiono nowicjat do Pilicy i Kęt, a w nowo wybudowanym gmachu umieszczono Studium Filozoficzno-Teologiczne im. św. Bonawentury. W 1939 r. Przesunięto ołtarz główny do ściany prezbiterium, a w części klasztoru na piętrze wzniesiono nowy chór zakonny, zaprojektowany przez inż. arch. Tadeusza Maćkowiaka z Krakowa.

Wielka czcią okolicznej ludności, a zwłaszcza górników cieszy się obraz Matki Bożej Łaskawej w ołtarzu bocznym, malowany na kamiennej płycie. Uważany za laskami słynący jest również zabytkowy krucyfiks w kaplicy przy zakrystii. Autorem obrazów: św. Franciszka i św. Antoniego (w ołtarzach bocznych), św. Michała Archanioła (w zwieńczeniu ołtarza głównego), stacji drogi Krzyżowej oraz Ostatniej Wieczerzy (w refektarzu) jest Michał Stachowicz. W kościele znajdują się też nowsze obrazy, wykonane przez miejscowego art. malarza Stefana Chmiela.