Ogłoszenia


OGŁOSZENIA DUSZPASTERSKIE W SANKTUARIUM MATKI BOŻEJ ŁASKAWEJ

1 NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU
10 marca 2019 r.

  1. Dzisiaj, rozpoczynamy w naszej parafii Rekolekcje Wielkopostne.
  2. Jutro, drugi dzień rekolekcji, o godz. 6.30 – Droga Krzyżowa, o godz. 8.00 – Msza św. z nauką ogólną. Na godz. 15.00 serdecznie zapraszamy na Nabożeństwo do Bożego Miłosierdzia przed wystawionym Najświętszym Sakramentem. O 17.30 – Nabożeństwo Różańcowe i o godz. 18.00 – Msza św. z nauką ogólną. Po Mszy św. Wieczornej adoracja Najświętszego Sakramentu do godz. 21.00
  3. Cały Program rekolekcji wywieszony jest na tablicy ogłoszeń oraz zamieszczony na stronie internetowej naszej parafii oraz na Facebooku. Wyłożony jest również przy wyjściu z kościoła i na bocznych ołtarzach. Weźmy je do swoich domów i tak zaplanujmy najbliższe dni, aby móc wziąć udział w rekolekcjach wielkopostnych.
  4. W CZASIE WIELKIEGO POSTU GORĄCO ZAPRASZAMY DO NASZEGO SANKTUARIUM NA NABOŻEŃSTWA PASYJNE: • W dni powszednie o godz. 6.30, Droga Krzyżowa.
    • W niedzielę o godz. 16.30 Droga Krzyżowa i o godz. 17.00 Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym.
    • W środy o godz. 17.00 Droga Krzyżowa dla dzieci i młodzieży.
    • W piątki zapraszamy na nabożeństwa pasyjne tzw. „Piątki Marcowe”. O godz. 8.00 Msza św. Bezpośrednio po Mszy św. nabożeństwo Drogi Krzyżowej i Gorzkie Żale z kazaniem pasyjnym. Na zakończenie błogosławieństwo Najświętszym Sakramentem i uczczenie relikwii Krzyża św.
  5. Za udział w każdym z tych nabożeństw możemy uzyskać odpust zupełny, czyli darowanie przez Boga kary doczesnej za grzechy, które zostały odpuszczone co do winy. Odpust ten możemy ofiarować za siebie lub za zmarłych.
  6. W zakrystii można nabyć najnowszy numer Gościa Niedzielnego źródło a także balsam kapucyński.

    Wszystkim Parafianom, Dobrodziejom, Sympatykom naszego kościoła i klasztoru życzymy obfitości łask Bożych, w dobrym przeżyciu Rekolekcji oraz Wielkiego Postu.



Historia

Druga połowa XVI i początek XVII wieku zaznaczyły się w Wieliczce upadkiem ekonomicznym, a także religijnym i moralnym. Aby temu zapobiec, w 1623 roku radni miasta i zarząd salin wnieśli prośbę do nowo uformowanej grupy zreformowanych Franciszkanów, by osiedlili się w Wieliczce.

Fundację w Wieliczce przyjęto w 1623 r. Znaczne sumy na budowę kościoła przeznaczył król Zygmunt III z dochodów miejscowej kopalni soli. W r. 1626 sufragan krakowski bp Mikołaj Lipnicki dopełnił konsekracji świątyni. W latach 1650-55 z funduszów żupnika wielickiego Sebastiana Koszuckiego stanął murowany klasztor. Kościół w Wieliczce był pierwszą murowana świątynią reformacką w Polsce i niewątpliwie jako wzorcowy wpłynął na nowo powstające kościoły, szczególnie w prowincji małopolskiej. Dnia 2 kwietnia 1718 r. spłonęły budynki klasztorne i kościół. Z ofiar różnych dobrodziejów oraz z jałmużn zebranych w pozostałych kościołach reformackich już w 1721r. Odbudowano je na nowo. Konsekracji świątyni dokonał 28 sierpnia 1721 r. biskup kijowski Jan Tarło. Wyposażenie wnętrza pochodzi z pol. XVIII w. i jest w większości dziełem zespołu braci zakonnych, stolarzy i snycerzy.

W 1878 roku próbowano utworzyć przy klasztorze parafię, ale ostatecznie do tego nie doszło. Od 1899 roku, na skutek połączenia prowincji Bernardynów i Reformatów, klasztor w Wieliczce przez 12 lat należał do nowej prowincji Niepokalanego Poczęcia NMP. W związku z tym nowicjat dla kandydatów do kapłaństwa przeniesiono do klasztoru w Leżajsku, a na miejscu pozostał nowicjat tylko dla braci. Pierwsza wojna światowa przyniosła klasztorowi duże straty. W 1915 roku do miasta wkroczyły wojska rosyjskie, które zajęły niemal cały klasztor, czyniąc z niego punkt zaopatrzeniowy dla wojska. W czasie walk spadło na klasztor kilka pocisków armatnich, które poważnie uszkodziły dachy. Jeden z pocisków wpadł do kaplicy Pana Jezusa Miłosiernego, zabijając dwie osoby i jedną raniąc. W czasie walk okoliczna ludność tłumnie chroniła się zarówno w kościele, jak i w klasztorze. W opiece nad ofiarami wojny szczególnie odznaczyli się: ojciec gwardian Walenty Starmach i Sługa Boży Alojzy Kosiba. Po odstąpieniu Rosjan klasztor zajęła znowu armia austriacka, która zarekwirowała cały inwentarz i żywność, a w klasztorze umieściła generalną pralnię dla , stacjonującego wojska. Po wojnie, już w odrodzonej ojczyźnie, życie w klasztorze było coraz bardziej ustabilizowane. Ponieważ brakowało miejsca w dotychczasowym nowicjacie, w latach 1927-1928 do strony zachodniej gmachu klasztornego dobudowano nowy dwupiętrowy budynek. W 1928 r. pokryto kościół polichromią według projektu Jana Bukowskiego, a także pomalowano ołtarze. W 1934 roku, przeniesiono nowicjat do Pilicy i Kęt, a w nowo wybudowanym gmachu umieszczono Studium Filozoficzno-Teologiczne im. św. Bonawentury. W 1939 r. Przesunięto ołtarz główny do ściany prezbiterium, a w części klasztoru na piętrze wzniesiono nowy chór zakonny, zaprojektowany przez inż. arch. Tadeusza Maćkowiaka z Krakowa.

Wielka czcią okolicznej ludności, a zwłaszcza górników cieszy się obraz Matki Bożej Łaskawej w ołtarzu bocznym, malowany na kamiennej płycie. Uważany za laskami słynący jest również zabytkowy krucyfiks w kaplicy przy zakrystii. Autorem obrazów: św. Franciszka i św. Antoniego (w ołtarzach bocznych), św. Michała Archanioła (w zwieńczeniu ołtarza głównego), stacji drogi Krzyżowej oraz Ostatniej Wieczerzy (w refektarzu) jest Michał Stachowicz. W kościele znajdują się też nowsze obrazy, wykonane przez miejscowego art. malarza Stefana Chmiela.